Wanneer een engeltje een gouden bal laat vallen op aarde, besluit hij de bal zelf te gaan halen. Dit kan maar op 1 manier... door zelf een mensenbaby te worden. Hij volgt het pad naar de aarde en passeert de sterren. Daar geeft hij zijn gouden engelenhaar af en beginnen de sterren te fonkelen aan de hemel. Als hij de zon passeert, geeft hij zijn kroontje in bewaring en de zon krijgt er zo een straaltje bij. Bij de maan geeft hij zijn engelenkleedje af, waardoor een hemels licht de nacht verlicht. Als laatste neemt de wind de vleugeltjes af, zodat het mensenkind geboren kan worden.

Na een zoektocht door het leven, vindt hij de gouden bal weer en op dat moment geeft de wind hem zijn vleugeltjes terug. Bij de maan krijgt hij zijn kleedje en de zon geeft hem zijn kroontje weer. Als laatste geven de sterren hem zijn gouden lokken terug en uiteindelijk komt hij weer in de hemel bij al zijn vrienden waar hij vertelt over zijn mensenleven op aarde (uit het boek "de gouden bal")

Dit verhaal heb ik vanavond aan onze kleine Fortjes verteld. Hun opa krijgt op dit moment zijn vleugeltjes terug van de wind en zal nu zeer spoedig een engeltje zijn.

Hoewel onze kids weten dat dit maar een verhaaltje is, hoop ik dat ze op deze manier dit alles toch een beetje kunnen verwerken.

UPDATE: Vannacht is opa heel rustig een engeltje geworden!

Langs de andere kant wens ik moeke een hele leuke 61ste verjaardag! Onze zelfgemaakte cake volgt later.

Het leven zoals het is... verdriet en vreugde...